maandag 31 december 2018

Voorwoord

Route van Fijnaart naar Rome


Zondag 29 april starten we de wandeling. Eind juni hopen we over de Reschenpas te zijn, we willen finishen in Trento. Dat is 1604 km lopen. In het voorjaar van 2019 gaan we de wandeling naar Rome afmaken.


(Opmerking: de nieuwste posts staan bovenaan)

zaterdag 26 mei 2018

Dag 28 - Bensheim-Lindenfels - 24,3 km

Elke dag hebben we na het lopen vaste rituelen. Douchen en de was doen zijn belangrijk. We hebben maar een paar setjes kleren bij ons dus we wassen elke dag. Drogen is een ander verhaal maar dat vertellen we nog weleens. Verder houd ik me bezig met de blog en de foto's en Ad met het bepalen van de route van de volgende dag, de overnachtingen, en mogelijkheden om te eten en om inkopen te doen zoals fruit en brood. 

Gisteren had Ad een leuk Grieks restaurantje gevonden. Het lag helemaal weggestopt in een bedrijven/winkelgebied vlakbij een snelweg. Geen beste plek voor een restaurant maar het terras was zodanig ingericht dat je geen idee had van de omgeving, het was super gezellig. Er waren gasten die er kennelijk regelmatig komen. Het eten was heerlijk. Een plek om te onthouden.

  

Vandaag weer een mooie wandeldag. We beginnen al meteen met klimmen.
In Auerbach komen we een man tegen op blote voeten. We grapten al dat hij door zijn vriendin buiten was gezet om broodjes te halen, maar verderop zagen we water door de goot stromen. Hij had vast een voetenbad genomen.



We zien al gelijk dat de bebouwing verandert. Geen saaie huizen meer maar meer huizen zoals je ze in de bergen vindt.
Ook het landschap verandert. Het wordt mooi.
We zitten al gelijk in de bergen.

Natuurlijk merken we dat. We klimmen de hele dag en dalen ook weer en klimmen dan weer.
We beginnen in Auerbach in een mooi park. De klim gaat geleidelijk en het gaat door een bos.


De hobbit in  Ad krijgt honger en gelukkig hebben we een lekkere koek bij ons. Hij had vanochtend niet te veel gehad, wat sap, yoghurt en fruit. Maar het komt helemaal goed de rest van de dag.
Terwijl we genieten van de koek vragen twee dames die aan het wandelen zijn waar we naar toe gaan met die grote rugzakken. Mensen maken graag een praatje hier.


Om half tien passeren we een Jerusalem gedenkplek waar we even stilstaan bij het afscheid van een lieve vriend waar we vandaag juist op dit tijdstip  niet bij kunnen zijn. Maar we weten dat hij deze reis bij ons is.



We komen van alles tegen op ons pad. Een dode slang met keuteltjes en een tor, een meter verderop een grote slak. Wat is hier gebeurd?



Verderop vliegt een grote roofvogel voor ons weg. Er ligt een veer op het pad, ik weet niet wat voor vogel het is.


In Reichenbach lopen we tegen een waterbron aan waar we dankbaar onze flesjes bijvullen en onszelf opfrissen. Het is weer warm vandaag.






We lopen vandaag vaak door het bos. De hoogste klim is tot 615 meter. De hele dag zijn we weinig mensen tegengekomen maar op dat punt is het anders. We klimmen tot aan Kaiserturm bovenop de berg, we zijn moe en warm en zweterig en Ad merkt nog voor de grap op: ik hoop dat er bier is bovenop die berg.


Staat er bij de Kaiserturm een grote groep wandelaars en er is inderdaad een barretje. Wat een anticlimax...Geen idee hoe die mensen bovenop die berg zijn gekomen want wij hadden al uren niemand gezien. We zijn snel naar beneden gevlucht en hebben lekker op een bankje ons fruit gegeten.

Over bankje gesproken: die kom je nooit tegen als je er behoefte aan hebt, maar vandaag hadden we een overvloed aan bankjes. We hebben er veel gebruikt.



Morgen een lange wandeling in de bergen. We slapen bij een aardige pensionhouder die ons al vroeg een ontbijt wil serveren. En dat op zondag.




vrijdag 25 mei 2018

Dag 27 - Worms-Bensheim - 30,7 km

Je slaapt elke nacht als een roos als je dagelijks zoveel buiten bent en lange afstanden loopt. Het maakt niet uit hoe laat je in je mandje duikt, slapen doe je altijd. 
Maar als het licht wordt zijn we weer wakker. Klaar voor een nieuwe wandeling.

De dag begint nevelig op de Nibelungenweg. We vertrekken wel in T-shirt, de temperatuur is goed.

Eerst om de hoek om broodjes voor onderweg in de Back-factory. Lekkere broodjes maar een bediening van niks. Klopte, het was zelfbediening maar ze waren niet echt vriendelijk. Een grote keuze aan lekkere belegde broodjes lag voor ons uitgestald. Maar goed dat we al ontbijt hadden gehad anders hadden we ons een bult gesjouwd aan lekkere dingen. We kochten sowieso al peccanbroodjes die niet gepland waren. Maar wel lekker bij de eerste stop.


Over een oude brug gaan we in de mist de stad uit. Het verkeer raast langs ons heen en we zijn blij als we onder de brug langs de rivier ( de Rijn voor het laatst!) kunnen lopen.
De  rust en vogelgelluid vallen over ons heen. Maar niet lang want de bewegwijzering laat ons weer in de steek en we lopen hopeloos vast. Terug maar weer. 



Als compensatie voor de ellende zien we juist hoe een eenden ouderpaar met twee kleintjes te water gaat. Een van de kuikentjes slaagt er niet om over de keien te komen en het is lief om te zien hoe het ouderpaar bezorgd probeert het kuikentje te helpen.


We gaan verder over de weg, gelukkig maar een klein stukje. In Werzollhaus vinden we zowaar het Nibelungenpad terug, en zelfs de E8. Die wordt zo zelden aangegeven dat Ad denkt dat de stickers met E8 erop een collectors item zijn, wellicht zijn er mensen die ze verwijderen om te  verzamelen.



We passeren weer kleine dorpjes zoals Hofheim en Biblis en Langwaden. 
En we lopen weer langs de velden en een bosrand.  Aan de lijst van gewassen die hier worden verbouwd kunnen we toevoegen erwtjes en uien. En gazongras. Geen idee wat ze er mee doen maar hele velden vol met gras zien we.


We zien een enorme haas met grote snelheid ons pad oversteken, kennelijk heeft hij het hazepad gekozen voor het water. Er wordt volop besproeid over de akkers.


Na Biblis lopen we eindelijk door het bos, kilometers lange paden. Lekker in de schaduw. Na de middag is de zon doorgekomen en het wordt weer warm. In het bos is het lekker. 
Na Langwaden wordt het weer door de velden lopen. We zien een ooievaar, de koekoek meldt zich en in de verte doemen de bergen op. Dat is voor morgen.








donderdag 24 mei 2018

Dag 26 - Undenheim-Worms - 29,3 km

Zo, we zijn weer op weg. De was is gedaan, rugzakken uitgemest, voeten uitgerust, zooltjes verwisseld en waterflesjes vervangen. Alleen merken we bij de eerste pauze dat het bubbelwater is. Blauwe flesjes, dat is toch spa blauw?! Dom, hier niet dus. Ze komen wel op, het is weer drukkend warm vandaag. En wat heiig, de zon komt vanochtend nog niet door.



We zijn al vroeg op pad en lopen vanuit Undenheim zó de velden in. Kilometers lang gaan we over lange rechte weggetjes door velden met graan, druiven, koolzaad, en we zien zelfs, net als thuis, de suikerbieten.

 
 


We passeren verschillende dorpjes, Hildesheim, Dorn-Duerkheim, Bechtheim, Osthofen. We zien weinig mensen. Wel veel boeren met kleine trekkertjes die met een rotgang door de velden heen razen.
Zo met die wijnvelden is het net of we weer door Spanje lopen.





In Dorn-Duerkheim eten we bij een oorlogsmonument uit 1881 onze banaan. Weer niemand op straat, maar we zitten dan ook in de Alsheimerstrasse. Wel een kat op het dak, maar die zit er al een tijdje...





Verderop bij een Weingut worden we dan toch gespot door een mevrouw die wil weten wat we doen zo in hun dorp met die zware rugzakken. Rome vindt ze ver, maar ze kan ons wel de weg door de velden naar Worms wijzen.


Na Osthofen wordt het toch weer een stuk asfalt, maar later kunnen we verder op het fiets/wandelpad tot Worms, de stad der Nibelungen.

In Worms gaan we eerst naar het toeristeninformatie kantoor voor een stempel. Een mooie van de Lutherweg. Dan naar het hotel. Lekker midden op de markt. Douchen, het dagelijkse wasje en dan de stad verkennen. In de dom vragen we om de pelgrimsstempel om die Lutherstemoel een beetje te compenseren. Het is een pelgrimsstempel van de Jakobsweg.

 


Morgen een stukje van de Nibelungenweg en van de E8. Later deze week gaan we verder op de Nibelungenweg die wat ons betreft verdergaat in de Romantische Strasse.






woensdag 23 mei 2018

Dag 25 - Undenheim - rustdag

Het enige wat we vandaag lopen is een tochtje naar de supermarkt. Die ligt toch weer verder dan een kilometer weg. 
We kokkerellen wat vandaag, doen nog een wasje en controleren  de regenkleding, wandelstokken en de rest van de uitrusting.

Tijd om de rekening op te maken: 
Inmiddels hebben we ongeveer 560 km gelopen, nog zo'n 900 naar Trento waar we het eerste gedeelte van de tocht willen eindigen. We willen daar eind juni aankomen. Het gaat de goede kant op......



dinsdag 22 mei 2018

Dag 24 - Ockenheim-Undenheim - 29,3 km

Je loopt wel op veel verschillende soorten wegen als je zelf je route bepaalt. Google heeft een flinke vinger in de pap in onze route. Jammer dat Google  niet het hoogteverschil ziet. Vandaar waarschijnlijk dat we steeds meer kilometers lopen dan gepland. Vandaag zouden het  er 25 zijn, maar het werden er weer 29......

Ockenheim
Vanochtend lopen we vanuit Ockenheim bergop naar Jakobsberg. Dat is een klooster waar heerlijke wijn wordt gemaakt. We hebben die gisteren al mogen proeven. Maar we gaan voor een stempel die we krijgen in de winkel van het klooster.





Daarna gaat de route door de weilanden richting Wörrstadt. Er worden veel verschillende soorten gewassen geteeld hier. Bij Laurenziberg stond er een eenzame minibieb.


 

Het is drukkend warm. In de verte zien we een onweersbui hangen boven Ober-Hilbersheim.



Daar willen we broodjes of zoiets kopen voor de lunch. Maar het is ook in dit dorp zoals we in zoveel dorpjes zien: de hotels sluiten hun restaurant omdat het niets oplevert (we waren vannacht de enige gasten), geen bakker meer en de supermarkt is opgedoekt.


We stoppen bij een bushalte en Ad vist vijgen op uit zijn tas die hij al 3 weken meezeult, maar die zijn  niet lekker meer. Dan maar uit de reserve voorraad 'n mueslireep. Het begint te regenen. Gelukkig zitten we droog, maar we besluiten toch door te lopen. Dan maar de poncho aan.


Vanaf Ober-Hilbersheim gaat het over een autoweg, tot voorbij Wörrstadt. Zo'n 10 km lang. We worstelen ons er doorheen en slagen erin om in Wörsstadt een broodje te eten bij een Rewe. Die gaat er goed in.....

De laatste paar kilometers voor Undenheim voert Google ons door weilanden. Blij dat we van de drukke weg af zijn worstelen we ons door de modder. Die blijft plakken aan de schoenen zodat die kilo's zwaarder lijken. Zoals je bij paarden de hoeven schoonmaakt peuteren we bij elkaar met behulp van onze wandelstokken de modder uit het profiel van de zolen. Vervolgens mogen we door het hoge gras dus zijn de schoenen weer picco bello schoon.


De koekoek meldt zich vandaag overigens verschillende keren.

In Undenheim nemen we een dagje vrij, we blijven hier twee nachtjes. Even rust voor de voeten, en lekker alles even in de wasmachine...